Gelovig ben ik niet. De zondagochtend voor NEC – Go Ahead Eagles ging ik dan ook niet naar de kerk. Opnieuw sloeg de onrust toe. Wat, als, dan, maar … De 27 mogelijke scenario’s voor de laatste speelronde van Bart Frouws had ik genegeerd. Te verwarrend en vast niet geruststellend. Een kaarsje in de kerk had niet geholpen. De kwestie was: hoe de onrust temperen en kalm, vol vertrouwen naar De Goffert gaan?
Gods kanonnen … dacht ik 2 weken eerder na het gelijkspel tegen die van die satelliet, Telstar. Rustig bleef ik er niet onder. Er was maar één drie-letterig woord voor het resultaat tegen de ‘Witte Leeuwen’. De onrust nam toe na de nederlaag in Groningen. De wedstrijd tegen Grunn keek ik op een mobieltje tijdens de ‘Dag van het Levenslied’. Het tegen FC Twente herstelde vertrouwen liep een deuk op. De tranen kon ik nog net bedwingen, om even in smartlappensfeer te blijven.
Gesprek van de dag
Iedereen wilde praten over de laatste speelronde in de week die eraan voorafging. Dit seizoen verbaas ik me over hoeveel ik over mijn club klets. Mensen pikten dat op of kwamen er uit zichzelf mee. Normaal ben ik een ½ uur na een wedstrijd wel ‘uitgeluld’ over de bal en hoe die rolde. Voetbal, een leuke bijzaak des levens, maar er zijn belangwekkender en interessantere zaken, vind ik.
Als NEC het goed doet, verandert bijzaak deels naar ‘hoofdzaak’. Succes van de club geeft zoveel plezier, kleur, Schwung en energie. Zoals in 2024 met het halen van de bekerfinale; zoals tijdens de play-offs voor promotie in 2021; of in het te gekke Eerste Divisie-seizoen 2014/’15. Dit alles valt echter in het niet bij de uitzinnig goede 2de seizoenshelft 2007/’2008 met Mario Been in de Eredivisie. NEC steeg naar grote hoogten en we stegen allemaal mee. We hadden het nauwelijks nog ergens anders over. Wat volgde was een waanzinnig Europees avontuur.
In de aanloop tegen Kowet wilde ik het liefst niets meer zeggen. Dit is het seizoen van: ‘Laten we de voetbalgoden niet verzoeken.’ Tart het lot niet met het uitspreken van voorspellingen of verwachtingen. Dat gonsde almaar door mijn hoofd. Er was echter geen ontkomen aan: iedereen praat over NEC. Ook mensen die niet zo veel met voetbal hebben. NEC is gesprek van de dag, the talk of the town. Dus nam de onrust bij mij alleen maar toe.
