We kunnen de wedstrijdverslagen eigenlijk gewoon knippen/plakken want iedere keer is het hetzelfde verhaal. Ook vandaag was je grote delen van de wedstrijd de betere ploeg, maar omzetten in doelpunten, dat blijft het bekende en lastige verhaal. Excelsior heeft in de hele wedstrijd 3 kansen gehad. Een hele grote die iedereen eigenlijk al telde, een gevaarlijke voorzet die net op tijd weggewerkt werd en het schot waar de goal uit viel, verder niets. NEC had meer mogelijkheden, waaronder een afgekeurde goal (ook dat nog), een mooie vrije trap en 2 vermeende penalty’s die niet gegeven werden. Maar ook Dimata of Nani had de bal er wel in kunnen tikken na een van de weinige goede ballen van de zijkant in de eerste helft. Gelukkig scoorde hij wel de 1-0, zodat hij eindelijk een keer van zijn persoonlijke nul af is. Psycholoog Marquez pakte na de goal nog even een momentje met Dimata, om hem nog wat extra dosis vertrouwen mee te geven. Verder was het vooral geschuif en getik op het middenveld en gingen de meeste ballen die de voorhoede kreeg ook weer terug. Resultaat: 1-1, gelijkspel op rij nummer 7.
Toen er nog wat te juichen viel. Foto Rob Koppers